انواع استراتژی - استراتژی های تنوع
شرکت ها به سه روش عمده استراتژی های خود را متنوع می کنند. آن ها عبارتند از : تنوع همگون، تنوع ناهمگون و تنوع افقی. به طور کلی استراتژی های مبتنی بر تنوع بخشیدن به فعالیت ها روز به روز شهرت خود را از دست می دهند. به این معنا که تولید و ارائه خدمات در رشته تخصصی شرکت طرفداران بیشتری دارد. دو صاحب نظر به نام پیترز و واترمن به سازمان ها توصیه می کنند که در زمینه تخصصی فعالیت نمایند و از حوزه تخصصی و شایستگی های بالقوه خود فاصله چندانی نگیرند.
تنوع همگون
منظور از تنوع همگون این است که شرکت می کوشد محصولات و خدماتی جدید ولی مرتبطی را، بر محصولات و خدمات خود بیافزاید.
تنوع افقی
مقصود از تنوع افقی این است که شرکت محصولات و خدمات جدید ولی بی ربط، به محصولات و خدمات خود می افزاید و به مشتریان کنونی ارائه می دهد. در مقایسه با تنوع ناهمگون، خطر اجرای چنین استراتژی کمتر است، زیرا شرکتی که دست به چنین کاری میزند با مشتریان کنونی و موجود آشناست.
توسعه ناهمگون
مقصود از تنوع ناهمگون این است که شرکت محصولات و خدماتی جدید ولی بی ربط (نسبت به محصولات و خدمات اصلی خود) به بازار عرضه می کند.